WLC 2 boekt knappe zege tegen Maastricht 2

De spanning is in de klasse van WLC 2 om te snijden. Verschillende ploegen staan op één matchpunt afstand van de topplaatsen, en dat maakt de eerste plaats voor al die ploegen nog bereikbaar. Voor WLC 2 geldt en haar tegenstander geldt dat ook, en de ploegen zijn op papier erg aan elkaar gewaagd. Het zou derhalve geen eenvoudige wedstrijd worden in De Hoeksteen voor het tweede, die in de volgende formatie aantraden:

Laten we aan de hand van de spelers eens kijken of het kleine ratingoverwicht heeft geleid tot nieuwe punten voor ons tweede:

Bord 1: Maarten van Laatum – Rudy Simons

 

Ook aan het buurbord bij Robert was remise de uitkomst, al kon er niet van een salonremise gesproken worden. In een complexe partij waar in zwart de aanval op de koningsvleugel leek in te zetten (in de flarden die ik heb opgevangen), wist Robert de ergste dreigingen te pareren waardoor van de twee topborden 1-1 het resultaat was. Gaan we nu gauw door naar de partij van Henri, die een poging deed zijn indrukwekkende puntentotaal nog wat verder op te krikken:

Bord 3: Ashraf Ibrahim – Henri van den Bersselaar

Naast Henri had Nino inmiddels ook zijn partij gewonnen. Voor de neutrale buitenstaander leek het erop dat de typische koningsaanval die bij de zwarte opening hoorde niet van de grond kwam, terwijl Nino’s spel op de damevleugel wel voet aan de grond kreeg: 3-1. Het middenschip was nog niet klaar met punten verzamelen, want ook aan bord 5, waar Hans speelde, ging het uiteindelijk de goede kant in:

Bord 5: Parth Kshirsagar – Hans Baijens

“In deze partij (tegen Parth Kshirsagar, een jeugdspeler) besloot ik lang te rokeren (met zwart), nadat mijn tegenstander reeds kort gerokeerd had. Dit bleek een dure inschattingsfout van mij te zijn. Mijn tegenstander kon namelijk eenvoudiger de stelling op de damevleugel openen en ook zijn zetten met Tfb1 (zijn toren op a1 stond al min of meer goed) waren eenvoudig te vinden. Ondertussen duurde het voor mij te lang om mijn stukken goed te krijgen (ik moest mijn paard omspelen) om een door braak op de koningsvleugel te forceren. Hier kwam het er dus nooit van. Want tegen die tijd dat mijn tegenstander was door gebroken op de damevleugel, werd ik in het defensief gedwongen. De veiligheid van mijn koning was ineens in het geding. Een fout van mijn kant liet een prachtig offer van mijn tegenstander toe. Die winnend was. Ware het niet dat mijn tegenstander het niet goed uitspeelde. Waarna er een min of meer gelijke stelling ontstond. Mijn tegenstander geraakte al vrij snel in tijd nood. Hierdoor was ik helaas ook wat laconiek met mijn eigen kloktijd omgesprongen. En na ca. de 30e zet geraakte ook ik in hevige tijdnood. Ik had meer tijd nodig gezien de onduidelijke stelling op het bord. Ik maakte een blunder en zag dat het over was. Gelukkig voor mij, werd mijn blunder met een blunder van mijn tegenstander beantwoord. Direct hierna gaf hij op. Niet de meest fraaie manier om te winnen. Maar hij telt wel!”

Bord 6: Max Quintus – Frans Neus

En als u na al deze punten goed heeft meegeteld, komt u uit op een totaalplaatje van 5-1. Teamcaptain Jasper voegde nog een halfje toe aan dit totaal. Hij veroverde weliswaar een kwaliteit, maar de compensatie die zijn tegenstander had/ontwikkelde was voldoende om tot een vreedzaam resultaat te komen. Sai moest ten slotte aan het staartbord zijn meerdere erkennen in zijn tegenstander, twee tactische onachtzaamheden kostten hem te veel materiaal: 5.5-2.5. Een mooi resultaat van het tweede team, wat nu gedeeld eerste staat:

Met wedstrijden tegen Zuid-Limburg 4 en De Stukkenjagers 3 nog voor de boeg zal het niet makkelijk worden, maar de kansen zijn er zeker. Eerste stap is om over een kleien twee weken “gewoon” te winnen van hekkensluiter De Juiste Z, dan ongetwijfeld weer meer.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *