Overigens ben ik van mening dat WLC B moet worden verslagen
Buiten miezerde het zo halverwege november 2024, en een eenzame raaf, een zwarte kat, een niet-omgevallen potje zout, sloeg de intocht van WLC A in de Hoeksteen gade. Ze hadden niet kunnen voorspellen hoe de wedstrijd tussen WLC A en WLC B, wat het jaar ervoor met machtsvertoon naar de hoofdklasse van de avondcompetitie was gepromoveerd, zich zou ontspinnen. Het zou een zwarte avond worden, met een duidelijke 3-1 nederlaag waar ook aan de borden bar weinig op af te dingen viel. Terstond werd er wraak gezworen, alle leden van WLC A gingen op een trainingskamp op Kamtsjatka deze zomer (welbekend bij de Risk-liefhebbers bij onze mooie schaakclub), om tot de tanden bewapend de rematch in het nieuwe seizoen te gaan tackelen; Ceterum autem censeo WLC B esse delendam.
Uiteraard betekent dat niet dat WLC A het dan wel even makkelijk zou gaan klaren, de ploeg van teamcaptain Max heeft zich in het verleden betoond een team te zijn dat flink boven de (rating)verwachtingen uit kan stijgen en qua samenstelling was het bijna hetzelfde team dat ons A-team vorig jaar pootje had gelicht. Gelukkig speelden we thuis, dat hadden we in ieder geval vast mee! Het zou een wedstrijd worden met twee sleutelwoorden: gatenkaas en tijdnood. De opstellingen waren als volgt:
| WLC A | – | WLC B |
| Sascha Kurt | – | Tobias Jacobs |
| Robert Klomp | – | Berend Ruben |
| Rudy Simons | – | Jasper Krenning |
| Thomas Kools | – | Niels Feijen |
Bord 4: Thomas Kools – Niels Feijen
‘Ik!’, zei de gek, toen hem werd gevraagd bij welke partij we dit keer onze ronde langs de borden gaan beginnen. Ik speelde tegen Niels, en u mag gerust van mij weten dat ik dat Frans maar een nare opening vindt om tegen te spelen, dat gelaveer langs een in elkaar geschoven pionnenstructuur is aan mij niet besteed. Bovendien weet ik dat Niels zeer bedreven is in dit type stelling, dus was ik (zuiver vanuit schaaktechnisch perspectief) niet per se blij om hem tegenover me te vinden. Het werd een interessante positionele partij, waarbij ik me in de verder bespreking wil beperken tot een klein puzzeltje uit de absolute slotfase, waarin de zwarte koning een soort gatenkaas op de zwarte velden om zich heen heeft zien ontstaan:

Zwart heeft net 26.. Dd2-d4 gespeeld, en wit heeft twee mooie weilanden voor het paard op het oog: f6 en g5, welke kiest u? Een kleine toelichting aan het eind van het verslag. Overigens winnen ze allebei, en de partij duurde hier niet lang meer: 1-0
Hierna was het lang wachten op het volgende resultaat, want Berend en Robert, Rudy en Jasper, en Sascha en Tobias hielden elkaar lange tijd goed in balans. Laten we daarom nog even bij het gatenkaas-thema blijven, want op bord 3 gebeurde er iets vergelijkbaars bij
Bord 3: Jasper Krenning – Rudy Simons
Jasper speelde in een van de vele anti-Siciliaansen heel voortvarend, en stuurde al in een vroeg een expeditieleger naar de zwarte koningsvleugel. Rudy zag zich verplicht om daarom met de zet g6 te stutten, waardoor er wel een pionnenstructuur e6-f7-g6-h7 ontstond met veel lucht op de zwarte velden. Het zag er voor mij als buitenstaander gevaarlijk uit, maar net zoals een goede Friese gatenkaas een beetje zoet van smaak is, smaakt Rudy het zoet van de overwinning door wat belangrijke stukken af te ruilen, waarna de extra ruimte die hij op de damevleugel had goed van pas kwam. Hij veroverde een pionnetje op b2, en schoof gedecideerd het dameeindspel met een pion extra uit: 2-0.
Ik moet om vergefenis vragen voor het feit dat ik mijn gatenkaas-allegorie heb gebruikt om de chronologische volgorde waarin de partijen klaar waren te doorbreken, daarom gauw door naar de partij die kort voor die van Rudy klaar was:
Bord 1: Tobias Jacobs – Sascha Kurt
Vandaag de dag mag je wel spreken van ons ratingkanon op bord 1. Wat daar ook van getuigt was de vreemde stelling die daar op het bord kwam; Sascha speelde rond zet 10 vrijwillig de zet Ke8-f7 en er ontstond een enorm interessante strijd tussen Sascha’s initiatief op de koningsvleugel en die van Tobias op de damevleugel. Ik heb geen idee wie er wanneer beter heeft gestaan, want ik kon de stelling niet doorgronden, maar een ding was zeker: toen Tobias door zijn vlag ging in een nog steeds razend ingewikkelde stelling was het zeker niet duidelijk wie er beter stond. Het is een partij die wat mij betreft nog een nadere analyse op de website zou verdienen. Een mooie overwinning in ieder geval voor Sascha, maar Tobias heeft zich van zijn sterkste kant laten zien: 3-0.
Bord 2: Robert Klomp – Berend Ruben
Nog zo’n stellingstype waar ik geen kaas van gegeten heb. Robert liet in de schuifpartij tegen Berend vrijwillig een dubbelpion op de c-lijn toe, maar wist uiteindelijk het initiatief wat hij ervoor terugkreeg niet helemaal vast te houden. Berend wist echter ook niet het maximale uit de lastige stelling te halen, waardoor de evaluatie langzaam naar 0 meanderde. Beide spelers hadden het bij de 3-0 stand wel gezien en kwamen remise overeen: 3.5-0.5
Het universum is weer in balans, en de tussenstand tussen WLC A en WLC B staat op 1-1. Goede reden voor beide ploegen om zich te handhaven om volgend jaar het pleit definitief te beslechten. Volgende ronde komt De Drie Torens op bezoek, we zullen ze uitleggen dat dat niet de bedoeling gaat zijn. Later meer!
Oh ja, en wat het puzzeltje betreft: Pf6+ is een uitstekende en winnende zet, maar de beste is Pg5. Het dreigende mat via Dxf7 en Dxh7 kan eigenlijk alleen worden uitgesteld door de zwartspeler.
