Laatste update

18-11 update indeling 21e
18-11 indeling sen 21-11
18-11 uitslagen sen 14-11
11-11 indeling sen 14-11
11-11 tussenstand Rapid
3-11 indeling sen 7-11
3-11 uitslagen sen 31-10
28-10 indeling sen 31-10
28-10 uitslagen sen 24-10

Frans Ooms overleden

Ons bereikte het droeve bericht dat ons lid Frans Ooms plotseling is overleden.
Naast verdienstelijk schaker was Frans erg actief voor de schaakjeugd. Hij had er zichtbaar plezier in om les te geven en menig kind heeft door de geduldige, vriendelijke manier van lesgeven van Frans het schaken geleerd. Daarnaast was Frans vele, vele jaren betrokken bij diverse jeugdtoernooien. Eigenlijk was Frans er altijd; bij alle jeugdtoernooien in de regio Eindhoven. Als een stille, maar o zo waardevolle kracht, die wist wat er moest gebeuren. Hij maakte er nooit veel woorden aan vuil, maar stak de handen uit de mouwen.
Persoonlijk kruisten onze wegen elkaar gedurende een groot aantal jaren steeds op het schaakbord. Ikzelf speelde toen bij Mierlo, Frans bij DAF/Tivoli. Beide clubs kwamen elkaar steeds tegen: in de zaterdagcompetitie; in de avondcompetitie en bij het toenmalige Bavariatoernooi. En, of de duvel ermee speelde, op welk bord de teamleider mij ook neerzette: ik speelde altijd tegen Frans. Boeiende partijen waren dat.
Vorig seizoen heeft Frans een keer ingevallen in een wedstrijd van ons avondteam. Hij was eigenlijk verkouden, maar speelde toch mee, omdat we anders een man te weinig hadden.
Onze tegenstander had een verrassing in petto en stelde 2 grootmeesters op. Frans mocht tegen een van hen aantreden en na de kansloze nederlaag zei Frans: “Toch leuk om een keer tegen een grootmeester te spelen!”.
Dat was Frans ten voeten uit: een aimabele man.
We zullen hem missen.

Dannie Beijk,     voorzitter WLC

Winst voor beide avondteams

Winst voor beide avondteams

WLC A – De Stukkenjagers D          4-0

Na de onnodige nederlaag in de 1e ronde was WLC A erop gebrand om een goed resultaat te boeken. Het duurde even, maar uiteindelijk werd er een regelmatige overwinning geboekt:

Zelf zeggen ze er het volgende over:

Jeroen Medema – Erik Dignum:       Mijn tegenstander verklaarde na de partij dat hij niet goed wist hoe hij met mijn opening om moest gaan. Hij maakte het me inderdaad niet bepaald moeilijk en ik kreeg makkelijk een gelijke tot iets betere stelling. Toen hij een positionele fout maakte begon ik in mijn kansen te geloven, en de afwikkeling naar het eindspel was geheel in mijn voordeel. Weliswaar was het materieel nog geheel gelijk (beide KLP en 6 pionnen) maar ik had de pionnenmeerderheid op de damevleugel (en zijn meerderheid op de koningsvleugel was door een dubbelpion ‘waardeloos’), en hij de slechte loper en het slechte paard. Maar ook in het eindspel maakte m’n tegenstander het me eerder makkelijk dan moeilijk, en zo wist ik al met al redelijk eenvoudig de winst op te strijken. Overigens vond de rekenmachine in het middelspel nog een onmenselijke afwikkeling die ik totaal niet reëel achtte (en mijn tegenstander ook niet), die me niet meer dan remise zou hebben opgeleverd.

Guus Bollen – Guus Vermeulen:       In de strijd der Guzen maakte de bezoekende zwartspeler een inschattingsfout in de opening. Mijn c5-pion, die hij zwak achtte, was in feite ijzersterk en belemmerde de ontwikkeling van de damevleugel geheel. Ook het teruggeven van de gambietpion schiep vervolgens niet genoeg lucht. Alle witte stukken stonden actief, en de zwarte passief. De vrijpion die al in een vroeg stadium de zesde rij had bereikt kon zonder moeite naar de overkant worden geloodst. Met dat in het vooruitzicht gaf Guus op.

Rudy Simons – Andries Delien:        Mijn tegenstander maakte in de opening eigenlijk 1 catastrophale fout; in een stelling waarin het draaide om de zwarte velden ging hij zomaar wat stukken ruilen op e5 inclusief de zwartveldige loper; omdat mijn zwartveldige loper over bleef was ik daarna heer en meester op de zwarte velden hetgeen het begin van het einde bleek .

Jasper Krenning – Leo van Gelder:   Eens maar weer ouwe-mannen-schaak zoals Gerard Welling dat wel eens noemt van stal gehaald.  Ddat leverde voor mij niet per se problemen op, echter deed het ook niets richting mijn tegenstander. Waar ik na de analyse wederom aan herinnerd werd , was een plan vormen met de witte torens,  dat deed ik te laat, waardoor alles in balans was. Later stond zwart nog wat beter zelfs , totdat zwart ging aanvallen .Mijn stukken goed kwamen te staan  en ik lijnen vrij kreeg. De finale kon beginnen, maar duurde erg kort want ik kreeg zomaar een stuk cadeau.

 

WLC B – EGS A        2,5 – 1,5

Voor WLC B geldt dit seizoen dat elk resultaat meegenomen is.

Nadat in de 1e ronde slechts een kleine nederlaag geleden was kwam nu Goirle op bezoek. Zij hadden de 1e ronde het sterke HSC A verslagen, dus de verwachtingen waren niet hoog gespannen. Wij hadden een andere opstelling dan de vorige keer, wat tot een verrassende overwinning zorgde.

René Vink – Maarten de Wit (bord 4):         In een leuke, open partij, met allerlei tactische verwikkelingen werd op een gegeven moment de druk voor Maarten te groot en kon René zijn reputatie als scoorder in het avondteam weer waarmaken: 1-0.

Thomas Langerwerf – Bart Plasmans (bord 3):        Thomas was de debutant voor de avondcompetitie en boekte meteen een goed resultaat! Zijn relaas: Ik speelde op bord 3 met de zwarte stukken. Na zettenverwisseling kwamen we in een Najdorf verdediging terecht, maar voor de opening goed en wel afgerond was besloot mijn tegenstander een stuk te offeren:

Stelling 1

De stelling na 12… Pc5. Hier speelde mijn tegenstander het optimistische 13 Lxb5+. Het spel ging verder met 13… axb5 14 Pdxb5 Qb8. Op zich was dit geen slecht idee van mijn tegenstander, want na bijvoorbeeld een continuatie als 15 Pxd6 Lxd6 16 e5 0-0 17 Txd6 heeft hij drie gezonde verbonden vrijpionnen voor het stuk en wordt het toch spannend. Gelukkig had mijn opponent dit niet in de gaten en ging het spel verder met 15 Lxc5 dxc5 16 f5 0-0 17 fxe6. Zowel 16 e5 als 17 e5 waren sterkere zetten voor mijn tegenstander, en ik had op mijn beurt 16…Qe5 om 17 e5 te verhinderen gemist. Na deze uitwisseling waren mijn grootste problemen wel verdwenen en kon mijn extra stuk zich gaan laten gelden.

Nog een onnauwkeurigheid van mijn tegenstander later (hij stond toe dat ik mijn passieve loper op e7 kon ruilen tegen zijn actieve paard) kwam de volgende stelling op het bord:

Stelling 2

De stelling na 20 Txd6. Hier vond ik 20… La6 en na 21 Pb5 Lxb5 22 Dxb5 Pxe4 had mijn tegenstander nog maar 1 pion voor het paard, dat als enige lichte stuk de actie zou domineren voor de rest van de partij. Acht zetten later gaf mijn tegenstander op.  (2-0)

 

Ton Brouwers – Pascal Graafmans (bord 2):            Ton trof een sterke tegenstander. Na een boeiende partij werd uiteindelijk tot remise besloten (2,5 – 0,5)

 

Henny Wilbrink – Alex van Lanen (bord 1):             Henny speelde een sterke partij, bouwde een mooie stelling op, stond goed tot zeer goed, maar zag na een foute 24e zet alle voordeel als sneeuw voor de zon verdwijnen. (2,5 – 1,5)

 

 

Herstel

In het door mij al eerder gememoreerde Rapid B-251 toernooi op de FICGS-server ben ik geëindigd op 4,5 uit 6 (3 overwinningen en 3 remises) en daarmee ben ik tevreden. Hoewel de Pool Sternik nog over me heen zou kunnen springen, want die staat op 4 uit 5.

Zoals ik al vaker heb aangegeven, is het na een nederlaag meestal onmogelijk (voor mij althans) om aan te geven waar ik het fout deed. Als we dit omdraaien, dan zou mijn ideale partij een overwinning zijn, waarin ik niet aan kan geven waar mijn tegenstander het verkeerd deed.

Echter, dit vereist dat ik diepgaand alle zetten van mijn tegenstander zou moeten analyseren. En laat ik daar nou net geen zin in hebben. Ik heb het immers al druk genoeg met mijn eigen zetten.

Maar ik laat toch graag nog een winstpartij uit dit toernooi zien:

 

Daanen,A (1974) – Salonen,J (1825)
FICGS__CHESS__RAPID_B__000251 FICGS (1), 01.08.2017

1.e4 e5 2.Nf3 Nc6 3.Bc4 Bc5 4.0-0 Nf6 5.d3 d6 6.c3 0-0 7.Nbd2 a6 8.a4 Ba7 9.h3 Bd7 10.b4 h6 11.Re1 Ne7 12.d4 Ng6 13.Bb2 Re8 14.Qb3 Re7 15.b5 Qe8 16.bxa6 bxa6 17.Bxa6 Rb8 18.Qc2 d5 19.exd5 e4 20.Ba3 exf3 21.Bxe7 Nxe7 22.Nxf3 Nfxd5 23.a5 c5 24.Rab1 cxd4 25.cxd4 Be6 26.Bc4 Rxb1 27.Rxb1 Qc6 28.Rb2 Bf5 29.Qb3 Be4 30.Qb5 Qg6 31.Qa6 Qxa6 32.Bxa6 Nf4 33.Bb7 Nc6 34.Bxc6 Bxc6 35.Rc2 Bxf3 36.Rc8+ Kh7 37.gxf3 Nxh3+ 38.Kf1 Bxd4 39.Rc4 Ba7 40.Rc7 Bd4 41.Rxf7 Ng5 42.Rd7 Nxf3 43.Ke2 Ng1+ 44.Kd3 Bxf2 45.Rf7 Bc5 46.Kc4 Be3 47.a6 h5 48.Rf5 Ba7 49.Rxh5+ Kg8 50.Rc5 Nf3 51.Rc7 Bb6 52.Rc8+ Kf7 53.Kb5 Bf2

Na winst van de kleine kwaliteit+pion heeft zwart wel een paar pionnen teruggewonnen, maar de a-pion geeft de doorslag. Zwart wordt nu ge-f-lijnd! We zitten overigens al lang en breed in een eindspel van 7 stukken, dus de exacte oplossing had ik voorhanden via de Lomonosov Tablebase. Deze staat op een computer in Moskou en na betaling van een kleine eenmalige bijdrage kun je een account aanvragen. Beslist een aanrader!

54.Rc1 Nd4+ 55.Ka4 Nf3 56.Rf1 Ba7 57.Rxf3+ Ke6 58.Kb5 g5 59.Kc6 Ke5 60.Kb7 Bd4 61.Rb3 g4 62.Rb5+ Ke6 63.Rg5 Be3 64.Rxg4 Bc5 65.Rg6+ 1-0

Ik kon het niet nalaten om me weer voor een Rapid A-toernooi aan te melden. Hierin gebeurde het volgende:

Daanen,A (1974) – Vasquez,F (1977)
FICGS__CHESS__RAPID_A__000203 FICGS (1), 02.09.2017

1.e4 e5 2.Nf3 Nf6 3.Nxe5 d6 4.Nf3 Nxe4 5.d4 d5 6.Bd3 Nc6 7.0-0 Be7 8.c4 Nb4 9.Be2 0-0 10.Nc3 Be6 11.Ne5 f6 12.Nf3 Kh8 13.a3 Nxc3 14.bxc3 Nc6 15.Nd2 Na5 16.cxd5 Qxd5 17.Re1 Rae8 18.Bb2 b5 19.a4 b4 20.Bf3 Qd7 21.Qe2 Bd6 22.Qa6


Nc6 Maar wat is dit nu?? Dit doe je zelfs in een vluggertje niet. Het begon net leuk te worden. 23.Bxc6 Qf7 24.Bxe8 Rxe8 25.c4 Rd8 26.d5 Bd7 27.Qxa7 Qg6 28.Ne4 Bh3 29.g3

Het zal wel schaamte zijn, dat hij nog steeds niet heeft opgegeven.

In dit toernooi sta ik op 1,5 uit 3. Bovenstaande partij ga ik natuurlijk winnen en de overige 2 gaan in remise eindigen. Als alle overige partijen in dit toernooi in remise eindigen, zou dat voldoende zijn voor de toernooiwinst…

Op de LSS-server beëindigde ik intussen een Rapidtoernooi van de categorie M, de hoogste categorie. Met 2 nederlagen en 4 remises werd het duidelijk dat er nog werk aan de winkel is.

 

Aard Daanen

NBSB bekerteam ronde verder!

NBSB bekerteam ronde verder!

Op maandag 9 oktober toog ons NBSB bekerteam naar Rosmalen om aldaar tegen De Kentering te spelen. Aangezien ons bekerteam al lange tijd steevast in de eerste ronde haar Waterloo vindt, waren de verwachtingen vooraf niet hoog gespannen. We hadden bovendien een heuse debutant in ons midden: Voor Thomas zou het z’n eerste externe wedstrijd worden.

Ikzelf speelde tegen David Bruggeman; die kende ik: hij heeft wel eens aan ons weekendtoernooi meegedaan. Ik besloot om op 1 d4 eens Hollands te spelen. Dat doe ik eigenlijk nooit, maar waarom niet. Ik denk dat ik weinig theorie gevolgd heb; ik kreeg een zo op het oog niet zo’n beste stelling, maar ik voelde me er wel goed bij. Mijn tegenstander bereidde een aanval voor op mijn koningsstelling; hij rokeerde bewust niet om zijn toren via de h-lijn ook in stelling te brengen. Maar zover kwam het allemaal niet: ik viel binnen op de damevleugel; kon al mijn stukken in stelling brengen en op de 20e zet kon ik gaan oogsten (1-0).

Thomas speelde op het 4e bord en het ging (zoals hij zelf zei) van een leien dakje. Hij kon een mooie aanval opzetten, schoot gaten in de koningsstelling, verhoogde de druk en de stukken konden in het doosje. (2-0).

Hans speelde op bord 3 tegen Marc Smits: de winnaar van de B-groep in ons laatste weekendtoernooi. Het werd weer een typische Hans-partij: het was lang onduidelijk wie er nou eigenlijk voordeel had; toen Hans een pion wegblunderde leek hij zelfs minder te komen staan, maar toen hij z’n stukken kon laten samenwerken won hij eerst de pion terug en even later stond zijn tegenstander mat (3-0). Dit was nauwelijks 10 minuten nadat de 1-0 op het scoreformulier kwam.

Op dat moment stond Henny een kwaliteit voor, maar zijn tegenstander had wel 2 gevaarlijk oprukkende pionnen. Hoewel het niet meer van belang was voor de uitslag (WLC was al door!), maakten ze er nog een spannende partij van. Het voordeel van Henny glipte weg en zijn tegenstander maakte het toen vakkundig af: 3-1.

Al met al een mooie overwinning voor WLC die voor het eerst sinds jaren haar opwachting mag maken in de 2e bekerronde

 

De Kentering WLC 1-3
Stan Heijmans Henny Wilbrink 1-0
David Bruggeman Dannie Beijk 0-1
Marc Smits Hans Bayens 0-1
Hans Kranenbarg Thomas Langerwerf 0-1

 

Externe competitie: WLC 1 – HSC Helmond 1: 4.5 – 3.5

Ook in de tweede ronde speelden we sterk en behouden we onze koppositie. Al vrij snel waren de eerste 4.5 punten binnen. Ingeborg en Guus waren nog wat langer bezig, maar konden hun partij niet meer redden. Ook waren we heel blij dat Nol in wilde vallen.

Rudy: Ik was er op gebrand om te winnen tegen Helmond; na de onnodige nederlaag in de laatste avondcompetitiewedstrijd waar ik in een straalgewonnen stelling door mijn vlag ging wilde ik snel een revanche voor mezelf; tevens was het belangrijk om deze wedstrijd te winnen willen we in de race blijven om het kampioenschap! Ik had me op 6 mogelijke tegenstanders voorbereid en natuurlijk kwam er een variant op het bord die Paul en ik al vaker hebben gespeeld. Weliswaar misschien niet precies dezelfde zetten en in dezelfde volgorde, maar het gaat ook vaak om het type stelling die op het bord komt; nu, ik had mijn type stelling en Paul was kennelijk niet of niet goed voorbereid, want hij gebruikte al vroeg zeeën van tijd en na 18. Pd5! ( jawel, weer Pd5!, zie artikel m.b.t. avondcompetitiewedstrijd) stond ik al erg goed; hij had het nog wel beter kunnen spelen dan in de partij, maar na de 24e zet gaf hij toch maar op in een kansloze stelling. 1-0

Charlie: Ik speelde met zwart tegen Jerzy Cebula. De opening was het doorschuiffrans variant met Ph6 en dan Lxh6. Op een gegeven moment haalde ik twee theoriezetten door elkaar en kreeg hij een klein plusje. Het was echter minimaal en na een tijdje (en een mindere zet) leverde hij die in. Uiteindelijk miste hij een trucje waardoor ik een pion won en ik kon hierdoor een zeer voordelig eindspel krijgen. In het eindspel blunderde hij ook nog en won ik een stuk. Hierna gaf hij op.

Nol: In een stelling waar niet veel aan de hand leek te zijn ging ik in de fout. Vervolgens deed mijn tegenstander een paar handige zetten en won verdiend. En daar laat ik het maar bij…

Peter: Ik kwam prima uit de opening, maar in het vroege middenspel werd ik langzaam weggespeeld. Mijn tegenstander kreeg een aanzienlijk ruimtevoordeel. Dit zorgde ervoor dat ik erg passief te staan met paarden op e8 en f8, maar het was voor hem lastig vooruitgang te boeken. Geleidelijk wist ik meer en meer stukken af te ruilen en de remise veilig te stellen.

Jeroen: In de opening kwam ik, met zwart, redelijk makkelijk gelijk te staan. Daarna wist ik regelmatig mijn stelling verbeteren, terwijl mijn tegenstander, Bart Dekker, bleef loeren op een kwaliteitsoffer tegen mijn koningsstelling, maar daar kwam het uiteindelijk niet van. Het resultaat was dat ik duidelijk beter te kwam te staan, en in zijn redelijke tijdsnood (nog 10 minuten extra voor 15 zetten) maakte Bart een blunder, waardoor ik een gratis aanval kreeg die ik zelfs kon afmaken:


In deze stelling had wit met bijvoorbeeld 26.Lh3,Tfc7 27.Le6+,Kh8 28.Tc3 de boel nog aardig kunnen keepen, ook al blijf ik beter staan. Hij speelde echter 26. Pc3? waarna ik zelfs meteen met 26..,Pxg3! had kunnen toeslaan (27.Lxg3,Lxe3 en 27.Kxg3,Lf4+ 28.Kh3,Lc8+ 29.Pg4,h5). Dat moet je dan wel zien. Mijn vervolg, 26. …, Pd3, met de bedoeling de zwartveldige witte loper (een verdediger van g3) te veroveren, was echter ook winnend: 27. Dd2, Pxf2 28. Txf2 (op 27.Dxf2 volgt ook:), Pxg3! Nu zag ik het wel, en het is uit. 29.Kxg3 verliest door 29..,Lf4+ 30.Kh3,Dg5 met ondekbaar mat. Er volgde nog 29. Kg1, Lf4 30. Pcd1, Dh4 31. Td3 (wanhoop), Lxd3 32. Dxd3, Tc1 33. Pc4, Tc7 34. Tc2 en nu vond ik het leuke 34. …, Txc4! 35. Txc4, Txd1+ en wit gaf op: mat is niet te voorkomen, met name 36.Dxd1, Le3 mat is de pointe.

Robert:

Guus: Vanuit de opening kwam ik al onder druk te staan. Dit leidde tot een besluit van mij om een risico te nemen en het een en ander te offeren voor kansen tegen de zwarte koning. Dat risico was geheel onverantwoord en had genadeloos afgestraft kunnen worden, maar mijn tegenstander maakte er nog een eindspel van waarin ik compensatie had voor een kwaliteit, waarbij het zwarte voordeel op het eerste gezicht helemaal niet meer zo duidelijk was. Het lukte me echter niet om de zwarte stukken buiten te houden, en uiteindelijk kon ik opgeven.

Ingeborg:
Ik mocht zowat als enige niet interne speler aantreden tegen onze nieuwe clubgenoot, die extern (helaas voor ons) nog voor een ander team uit komt. Eigenlijk heb ik een heel solide pot gespeeld. Op zet 19 deed ik na een blik op de overige borden een tactisch remise aanbod omdat mijn tegenstander nog maar 16 minuten had en ik nog bijna een uur. Hij sloeg het af omdat hij dacht dat hij wat beter stond (dat dacht ik ook, maar de computer oordeelt nagenoeg 0.00). Na dat moment ben ik zelf flink in de denktank gegaan, zeker voor het moment dat ik zelf overwoog om een kwaliteit te offeren. Hier heb ik uiteindelijk ook voor gekozen, en hier zou ik zelfs licht voordeel hebben. Met een sterk paard + een pion tegen een toren ging ik verder. Helaas naderde ook voor mij de tijdnoodfase en ging ik onnauwkeurig spelen, de stelling werd zo rampzalig dat mijn tegenstander voordeel tot +4 uitbouwde. Gelukkig voor mij moest ook hij zijn 40e zet snel doen en koos hij verkeerd zodat het weer een gelijke werd.

Uiteindelijk werd een heel interessant eindspel met de volgende “beginstelling” (wit aan zet en speelde b4):

Ik heb hier meerdere dingen overwogen, en meerdere dingen waren goed, maar niet mijn uiteindelijk gekozen plan. Ik speelde h3 gevolgd door Pe3+-Pg2 en Ph4 om de h-lijn te blokkeren, waarbij ik me in een tempo misrekend had en de toren nog net op tijd op c1 terecht kwam. De plannen met Kh6, Kg4 en ook f4 (met twee pionnen lopen) zouden allemaal moeten werken om in ieder geval remise te verkrijgen (hoewel geen simpel eindspel). Voor mij een reden om me weer eens te verdiepen in het Silman eindspelboek zodat ik dit een volgende keer hopelijk beter uitspeel. Al met al in ieder geval niet ontevreden over de partij tegen een taaie tegenstander.

Hoe goed moet je staan om te winnen?

Hoe goed moet je staan om te winnen?

Het is inmiddels 3 dagen geleden dat ik nu kan schrijven over mijn partij die ik op dinsdagavond de 26e september heb gespeeld tegen Martien van de Meijden voor de avondcompetitie in de wedstrijd Dubbelschaak A – WLC A.  Ik heb een hele slechte nachtrust gehad na die partij en ik heb het nu nog niet echt verwerkt; ik moet dan ook altijd aan de woorden denken van Jan Timman in een van zijn vele boeken waar hij o.a. zegt de onnodige nederlagen van zich af te schrijven. Nu, dat ga ik dus ook doen. Ook ik kan boeken vol schrijven over straalgewonnen stellingen die ik om wat voor reden dan ook toch nog heb verloren; dat zullen we hier nou maar even niet doen, maar ik wil wel graag 2 fragmenten naar voren brengen waarin hetzelfde thema aan bod komt, waardoor ik o.a. gewonnen kom te staan. Als eerste een opwarmertje of inleiding van de partij van afgelopen dinsdag.

We gaan ruim 22 jaar terug ; ik speelde toen bij de Eindhovense Schaakvereniging al waar ik 2 jaar heb gespeeld en mijn 2e jaar zou ook meteen mijn beste externe jaar worden wat ik ooit heb gehad. Met een score van 4 uit 5  in het 2e team in de 2e klasse KNSB mocht ik de 6e ronde invallen in het 1e team dat toen nog Hoofdklasse speelde, wat nu de meesterklasse is. Ik was natuurlijk supergemotiveerd als “jonge dertiger” en ik had me ook goed voorbereid. En warempel, mijn voorbereiding kwam ook op het bord, een variant waar miin tegenstander, FM Fed van de Vliet,  zelfs een boek over heeft geschreven. Fred van de Vliet had in die tijd altijd scores van bijna 100% aan het 8e bord, dus het zou zeker geen makkie worden.

We gaan er in na de 17e zet van zwart,nl 17…..De8

Fragment uit de wedstrijd ESV 1 – Volmac 1 , 4 februari 1995

Wit:     Rudy Simons              (2147)
Zwart: Fred van de Vliet        ( 2323)

Ik speelde hier 18. Pd5 en na 18…Df7 (18…ed5: dan 19. Ld5:+ Tf7 en 20. Th3! en wint) 19.Pb6 Tb8 20. Th3 Tb6: 21.Lb6: Pe5 had ik een gezonde kwal gewonnen voor een pion, maar 9 zetten later op de 31e zet blunderde ik in paniek door tijdnood en ging het punt naar  mijn tegenstander. Het externe seizoen eindigde ik met 6.5 uit 9, maar dit had natuurlijk 7.5 uit 9 moeten zijn inclusief die ene partij in de hoofdklasse. Dit is een van de meest piinlijke nederlagen die in mijn geheugen gegrift zijn en er zouden er nog veel meer volgen waarvan de volgende van afgelopen dinsdag vergelijkbaar is.

We gaan er in na de 15e zet van zwart 15…Dc6:

Fragment uit de wedstrijd Dubbelschaak A- WLC A, 26 september 2017

Wit:     Rudy Simons                  (1959)
Zwart: Martien van de Meijden ( 2059)

Ik speelde hier 16. Pd5 !  (waar kennen we die van? ) en na 16…. Lc5 (beter is Dc5, maar ook dan is het volgens Stokvis ongeveer +3 ) speelde ik 17. Df3 waar onze vriend “Stokvis” ca +3 geeft, genoeg voor de winst, maar veel beter was 17. Dh5! En dan geeft Stokvis +6! een mogelijk vervolg is:

17…ed5: 18. Dg5 Df6: 19.Tf6: etc.
of   17..h6 18. fg7: Kg7: 19. Tf6 etc.
of   17..Td8 18. Pe7+ Le7: 19. fe7: etc.

Zo had ik dus het tijdnooddrama dat later volgde na 17. Df3 vermeden en dan konden de stukken al na enige zetten in de doos met een verdiende overwinning voor mij en dus ook voor het team.

Rudy Simons

Externe competitie: RSC ‘t Pionneke 1 – WLC 1

Thuis Uit Score
Janssen , G. (Ger) (2208) Medema , J. (Jeroen) (2159) ½ – ½
Cauter de, W.G. (Wolfgang) (1958) Bollen , G. (Guus) (2242) 0 – 1
Schouten , E. (Eric) (1967) Tang , C. (Charlie) (2097) 1 – 0
Roufs , G.C.P. (Gerard) (1924) Klomp , R.L.P. (Robert) (2062) 0 – 1
Sofic , N. (Narcis) (1877) Koymans , P. (Peter) (1980) 0 – 1
Bersselaar van den, H. (Henri) (1859) Jansen , I. (Ingeborg) (1962) ½ – ½
Utama , I. (Ivan) (2084) Brouwers , T. (Ton) (1839) 1 – 0
Meinders , R.P. (Robin) (1732) Simons , R.W.J. (Rudy) (1959) 0 – 1
3 – 5

In de eerste wedstrijd van het seizoen was er al een beetje paniek bij de tegenstanders. Een groot aantal van hun basisspelers kon niet spelen, en er leken problemen te zijn om een compleet team op te stellen. Er werd dus verzocht vooruit te spelen. Ton werkte hier graag aan mee, maar moest het wel met een verliespartij bekopen.

Ton (bord 7):
Er werd gevraagd door Guus of er iemand vooruit wilde spelen, waarop ik mezelf aanbood als vrijwiliger. Dat betekende dat ik het mocht opnemen tegen Ivan Utama, een goede tegenstander zoals uit de partij bleek. Al vrij snel in de opening kwam er een koningsaanval op me af en die wist ik niet te stoppen, waardoor ik een stuk verloor en opgaf.

De vooruitgespeelde wedstrijd hadden ze gewonnen, maar de afwezigheid van een aantal sterke spelers heeft hun team danig verzwakt. Op alle overgebleven borden behalve bord 1 hadden we een duidelijk ratingvoordeel, en dat heeft zich geuit in de einduitslag.

Als eerste haalde Peter zijn punt binnen.

Peter (bord 5):
Vandaag mocht ik, ondanks mijn vele remises in het vorige seizoen, met de witte stukken aantreden. Na de opening stond het vrij gelijk, maar in het middenspel kon ik steeds meer ruimte pakken. Mijn tegenstander was niet bereid om te blijven verdedigen en besloot de stelling open te breken. Hier reageerde ik nauwkeurig op, en een paar zetten later had ik een eindspel met een prachtige loper en twee torens op de zevende rij. Dit leidde tot winst van een pion en, nog belangrijker, gaf mij twee verbonden vrijpionnen. Mijn tegenstander had genoeg gezien en gaf de partij meteen daarna op.

Niet lang daarna waren Guus, Rudy, Charlie en Robert klaar.

Guus (bord 2):
We kregen een stelling op het bord met een gesloten centrum waar Wit (mijn tegenstander) op de koningsvleugel speelde, en Zwart op de damevleugel. De witte stukken coördineerden echter slecht, waardoor de aanvalspotentie vrijwel nihil was. Ondertussen was de situatie voor Wit al onhoudbaar geworden op de damevleugel. Als desperado offerde mijn tegenstander dan maar een stuk op de koningsvleugel in de hoop genoeg aanval te hebben, maar ik wist de dreigingen keurig te pareren. 0-1

Rudy (bord 8):
Ik heb vanavond reeds de partij geanalyseerd o.a. mbv onze vriend “Stokvis” en ik val van de ene verbazing in de andere: ik had al simpel op de 15e zet pion d5 kunnen winnen middels Dd5: waarna het volgens Stokvis na Lg2 nog steeds gelijkspel is vanwege wits activiteit. Maar verder op in de partij gaf mijn tegenstander met het “briljante” (lees blunder) 25. c5 alsnog pion d5 weg ( bij elke andere zet had ie groot voordeel) , maar dit keer met goed spel voor zwart nadat ik met mijn paard op d5 had genomen met matbeelden bij de witte koning. Ondanks dat mijn stelling toen ineens straalgewonnen leek zou hij op de 27e zet middels Dh7: alsnog de zekere remisehaven hebben maar toen hij deze zet had gemist was het heel misschien nog ergens remise, ware het niet dat hij een toren teveel later ruilde, waarna het met mijn paard en vrijpion tegen pionnen simpel gewonnen was. Geen overwinning om trots op te zijn, maar kennelijk is dit mijn lot uit tegen ‘t Pionneke; vorig jaar wist ik eveneens een straalverloren stelling alsnog te winnen. 0-1

Robert (bord 4) kreeg na onnauwkeurig spel van de tegenstander een gewonnen paardeneindspel op het bord.

Charlie (bord 3) leek goed uit de opening te komen, maar werd overrompeld door een sterke koningsaanval.

De vier punten waren binnen, en nu was nog minimaal een halfje nodig voor de teamoverwinning. Jeroen had eerder al remise afgeslagen, in een stelling waarin hij meende risicoloos op winst te kunnen spelen. De stelling van Ingeborg leek ook nog binnen de remisemarge te zijn. Ingeborg maakte het nog spannend toen er enkele van haar pionnen verdwenen, maar wist uiteindelijk toch de remise binnen te halen.

Ingeborg (bord 6):
Vanuit een damepionopening bouwde ik een solide stelling op. Toen mijn tegenstander iets te gulzig via het flankzetje f5 het centrum probeerde af te breken kon ik zelf echter een sterk centrum neerzetten door niet terug te pakken maar juist een pion door te schuiven. Dit resulteerde in een vlotte uitbouw naar een positioneel veel betere stelling (computeroordeel -2.13):


Mijn begrip voor deze stelling bleek echter niet optimaal. Met een veel te traag plan om torens op de g-h lijn te krijgen en druk op te bouwen via de diagonaal b8-h2 liet ik mijn tegenstander langzaam vrij komen. De tijdnoodfase hielp hier niet aan mee. Een leerzame analyse met Dirk (en later de computer) leerde mij dat ik toch echt wel een keer had moeten pakken op d4 om zo lekker centraal de druk verder op te bouwen en mijn stukken te verbeteren. Het alternatief was spelen op mijn sterkere kant (de damevleugel).

Het resultaat van mijn uitgevoerde manoeuvres (richting de koningsvleugel) werd een afgebroken centrum met veel zwaktes voor mij. Uiteindelijk bleven de twee witte centrumpionnen over en verdwenen die van mij, compleet verloren stelling dus.
Na wat blunders van mijn kant had ik het geluk dat ook mijn tegenstander wat blunderde en met ongelijke lopers een van zijn centrumpionnetjes teruggaf. Het eindresultaat was dan ook remise.

Toen bleef de partij van Jeroen over. Zijn remise leek nooit in gevaar te zijn. Hij wist zijn kleine voordeel zelfs nog om te zetten naar een winnende stelling. Maar hij heeft het niet af weten te maken.

Jeroen (bord 1):
Sinds 13 juni 2006 heb ik niet meer zo’n lange partij gespeeld als deze eerste externe ronde tegen Ger Janssen. Er waren vele interessante momenten, maar ik begin de analyse met de stelling na de 51e zet van zwart:


Ik vond, ook al had ik maar een pion meer, en stonden deze allemaal op dezelfde vleugel, dat ik toch wel winstkansen had, want zijn koning was afgesneden, en ik had de loper van de goede kleur. Na van beide acht zetten stond de volgende stelling op het bord:


Hier was mijn oorspronkelijke plan om 59.Kg5 te spelen, maar ik vertrouwde 59..,Le7+ 60.Txe7,Txe7 61.Kxg6,h4! niet, en achteraf denk ik terecht. Ik speelde dus 59. Lg5 en na 59. …, Ld6 volgde er 60. h3, Lc5! Dit laatste was een listige zet, want na 61. g4?? zou zwart met 61..,Lf2 mat erg in zijn nopjes zijn. Ik speelde na even nadenken 61. f5 om zijn pionnen te ondermijnen; hierbij had ik eerlijkgezegd niet gezien dat ik na 61. …, Te4+ 62. Lf4 (niet g4??, weer wegens Lf2 mat), Le7+ een kwaliteit moest offeren met 63. Txe7. Dit is echter wél een gewonnen eindspel, maar heb ik dat op het moment suprème niet gezien.

In het volgende diagram ben ik aan zet, en wat ik in de zeer korte analyse achteraf wél zag, miste ik tijdens de partij.


Hier had ik met 68.g5+! de partij kunnen bekronen. Er volgt namelijk altijd 69.Lg7 en omdat de zwarte koning afgesloten is (velden f6-f8 zijn door mijn pionnen en loper bestreken) en de toren van zwart niet naar h8 kan, kan ik promotie gaan afdwingen en de partij binnenhalen. Ik speelde helaas 68. g7 en het is en werd remise (op de 82e zet). Toch een leuke partij!

Zo eindigen we de eerste ronde met een 5-3 overwinning. Een zeer prettig begin van het seizoen!

Externe competitie: DSC 1 – WLC 2

Downloaden (PDF, 143KB)

Een eindspel uit groep 1

Nieuw speeltempo bij aanvang interne competitie

Aanstaande dinsdag 5 september beginnen we weer met de interne competitie bij de senioren. We spelen weer in 5 groepen en de indeling vind u op de gebruikelijke plaats: onder het tabblad senioren en de geselecteerde groep. De indeling voor aanstaande dinsdag vind u onder senioren bij programma.

Op de jaarvergadering is uitgebreid gediscussieerd over het speeltempo dat we in het komende seizoen gaan hanteren. De uitkomst was duidelijk we gaan zowel in groepen als in de laddercompetitie spelen met een increment van 30s. Er is voor een increment van 30 seconden gekozen omdat ook in externe competitie (KNSB en vanaf dit seizoen waarschijnlijk ook in de NBSB) met dit increment wordt gespeeld waarbij de notatie verplicht blijft. Er is gekozen voor het volgende tempo:

1 uur 20 minuten p.p. met een increment van 30s per zet vanaf de eerste zet

Dit impliceert dat de maximale bedenktijd bij een partij van 40 zetten: 1 uur en 40 minuten per persoon is. Dit tempo impliceert ook dat bij een partij van 80 zetten en het volledig gebruik van de bedenktijd door beide spelers een speelduur van 4 uur wordt bereikt, het maximum voor clubavond.

Om geen problemen met de uitbater van de zaal te krijgen is afgesproken dat de wedstrijdleider rond 24:00 de partij kan beëindigen met het verzoek aan de spelers om tot een overeenstemming te komen over de uitslag. Indien dit niet het geval is zal de wedstrijdleider de uitslag vaststellen met behulp van een computeranalyse. We vertrouwen er natuurlijk op dat het niet zo ver zal komen.